POZNAJ NASZE NOWE SERWISY (kliknij):

Tylko teraz - 25 proc. taniej!

Agnieszka Natkańczyk
Od trzech lat pracuje z psami, szkoli psy patrolowo-tropiace. Mam owczarka niemieckiego i labradora. Zainteresowania to psy, psychologia zwierząt i ludzi, film. W szkole Cywil Tresura Psów od początku 2008 roku

Do psiego przedszkola przyjmujemy psy od 3 do 7 miesięcy życia. To zwierzęta o nieukształtowanym charakterze, więc nie dotyczą je zachowania konieczne do skorygowania, ale do nauczenia. Dlatego też psy w tym wieku szkolimy używając zabawek lub smakołyków. Nie ma potrzeby używania bodźców stymulujących, które u tak młodych psiaków mogą pozostawić negatywne skojarzenia, utrudniające później pracę podczas późniejszej nauki posłuszeństwa.

Podczas kursu szczeniaki i ich właściciele uczą się następujących rzeczy:

- ustalenie hierarchii stada, czyli jak zbudować więź między psem a człowiekiem, aby każdy zajmował odpowiednie miejsce w stadzie. To ważne zagadnienie, bo bardzo ułatwia dalszą wspólną pracę. Najwięcej problemów sprawiają psy, które uważają siebie za przewodnika. Można to skorygować wykorzystując kilka łatwych ćwiczeń, które stworzą właściwe relacje właściciela z psem.

- spacery bez szarpania, czyli ćwiczenia sprawiające, by pies szedł spokojnie i nie ciągnął właściciela, ale zarazem nie szedł przy nodze. Psy w tym wieku są za młode na tę komendę.


- socjalizacja z innymi psami, tolerowanie innych czworonogów: małych, dużych, kudłatych i innych, także nie uczestniczącymi w zajęciach

- przywoływanie psa do właściciela; głównym celem tych ćwiczeń jest wypracowanie u psów pozytywnych skojarzeń z przywoływaniem na tyle mocno, by w przyszłości przybiegały rezygnując nawet z zabawy z innym psiakiem. Jest to możliwe tylko jeśli wcześniej zacznie się ćwiczyć ten nawyk i tylko u psów, dla których zabawa z innym przedstawicielem jego grupy nie jest wyjątkowym wydarzeniem. Szczeniaki, które nie miały możliwości zabawy z innymi czworonogami, jako dorosłe podczas zabawy nie reagują na komendy.

- przyzwyczajanie psa do rożnych osób i sytuacji, czyli jak sprawić, aby pies w późniejszym okresie nie był lękliwy ani agresywny. W ramach socjalizacji należy pokazać psu wszystko to, co może napotkać na drodze w dorosłym życiu. Psy, które znajdują się w nietypowej lub nieznanej sytuacji, reagują na dwa sposoby: boją się lub atakują. W strachu mają dwa wyjścia: uciec lub zaatakować. Ta lekcja jest ważna ze względu na bezpieczeństwo osób przebywających z psem. Stworzyliśmy listę sytuacji, z którymi chcielibyśmy zapoznać szczenięta. Są to m.in: spotkanie z obcym człowiekiem, panią w okularach, panem z długą brodą, człowiekiem dziwacznie ubrany, w mundurze, w kapeluszu, na wózku inwalidzkim, z siatką, bądź dużą bagażową walizką, kulejącym, uprawiającym jogging, gimnastykującym się w parku, jadącym na rowerze, a także spacer przy ruchliwej ulicy oraz zdarzenia innego typu np. oglądanie psa jak przez weterynarza (uszy, zęby, łapy), przyzwyczajanie do kagańca...

- nieprzyjmowanie pokarmu z ziemi i od obcych w obecności właściciela to ważna umiejętność, by uniknąć zatruć i niepotrzebnych wizyt u weterynarza
- komendy fe, siad, łapa, głos i waruj

- pokonywanie przeszkód

- pokazy, jak i w co bawić się ze szczeniakiem, aby były to zabawy pożyteczne i kształcące, ale nieprzekraczające możliwości psa

- porady dotyczące zachowania czystości w domu , okresu ząbkowania oraz indywidualnych problemów bądź dodatkowych umiejętności